Alle extra mogelijkheden van web 2.0 toepassingen lijken mij onuitputtelijk. In het kader van deze cursus hebben wij slechts 23 dingen moeten ontdekken. Komt er een eind aan deze ontwikkelingen?
Men spreekt reeds over web 3.0 waarbij meer en meer de kritiek naar voor komt dat de huidige toepassingen van het internet te 'amateuristisch' zijn. Iedereen heeft mogelijkheid om op het web dingen te plaatsen, maar niemand controleert de informatieve waarde van wat geplaatst wordt.
Bovendien staat alles op het web, ook mijn eigen documenten, mijn voorkeuren, mijn interesses, .... Niets tastbaar, wat toch wat beangstigend is.
Web 3.0 gaat daarin nog verder. Je browsgeschiedenis en je individuele voorkeuren worden opgeslagen en zo wordt je profiel bepaald. Waar leidt dit ons naartoe?
Met facebook heb ik nu ook al moeite. Niemand moet zien wie mijn vrienden zijn, niemand moet weten met wie ik chat of met wie ik contacten heb. .Het tast mijn privacy aan en wat gebeurt er nog meer met mijn gegevens?
Kortom, veel fijne dingen om mee te spelen maar ik heb toch wat reserves ingebouwd. Zonder ik het weet, weet het net al veel te veel.
Bezochte site: over WEB3.0
Waar eindigt 2.0?
TIKATOK
Ik heb via web 2.0 TIKATOK ontdekt. Leuk om een boek te maken met eigen verhaal, eigen illustraties, in dit geval heb ik vakantiefoto's gebruikt en er een verhaal bij geschreven. Jammer genoeg kan ik dit niet op mijn blog plaatsen. Het blijkt achteraf dat je het boekje wel kan laten afdrukken en opsturen. Jammer want ik zie er wel wat mogelijkheden in voor de bib. Zo zou je na een vertelsessie de kinderen kunnen laten illustraties tekenen bij het verhaal dat ze gehoord hebben. Zo kan het zelfgemaakt boekje achteraf gepubliceerd worden.
Eventueel ook als wedstrijd: illustreer of schrijf een verhaal. Ik denk wel dat dit creatieve kinderen zou aanzetten om er iets van te maken. Jammer genoeg niet onmiddellijk bruikbaar.
Trends in de bib
Als bibliotheek zijn we verplicht om nieuwe trends en toepassingen te integreren in onze dienstverlening. Het aantal uitleningen gaat volgens ons gevoel steeds achteruit. We bereiken duidelijk niet voldoende potentiële lezers.
Nu we met de bib in het PBS netwerk zitten merken we wel dat het aantal IBL aanvragen (interbibliothecair leenverkeer) voor boeken, DVD's, CD's en zelfs tijdschriftartikels toeneemt. Het idee dat je in de bib niet alles moet hebben maar dat het altijd kan aangevraagd worden is een idee waar wij gebruik van (moeten) maken: wegens plaatsgebrek moeten wij jammer genoeg heel wat werken afvoeren. (Wil het wel eens lukken dat er net naar een afgevoerd werk wordt gevraagd !!!)
Lezers gaan duidelijk op zoek.
Hoe ze precies zoeken is ons niet steeds zo duidelijk. Het zoeken gebeurt duidelijk niet altijd vanuit het standpunt van diegenen die de zoekmachines opstarten. Zo merk je duidelijk verschil als je naar de bibliotheken surft en via de webopac op zoek gaat naar iets specifiek. Vubis, Libis en Bidoc houden er volledig andere werkwijzen op na. Als lezer is dit niet evident.
Bovendien nemen wij automatisch de webopac over die ons via het bibliotheeksysteem wordt aangeboden.
Als bib zijn we ook te veel op de fysieke aanwezigheid gericht: er zijn (beperkte) openingsuren waarbinnen er allerlei bib activiteiten moeten gebeuren: inleveren, uitlenen, cash betalen en verlengen voor diegenen die het niet via internet doen. Een bib zou 24/24 uur enkele diensten moeten kunnen aanbieden. Er zijn immers lezers die op de gekste uren hun boeken via internet verlengen.
Het integreren van nieuwe diensten waaraan een kostprijs is verbonden dienen door de kanalen van de gemeentelijke administratie te verlopen waardoor alles alweer achterhaald is nog voor de uitgave is goedgekeurd.
Lezers via boeken met elkaar verbinden via Facebook, Library Thing of via andere kanalen lijkt mij wel nuttig. Wij kunnen niet steeds de vraag beantwoorden naar boeken die hen zouden kunnen interesseren.
Er is zoveel te doen met internet maar uiteindelijk gaat het nog steeds voor een groot deel over 'BOEKEN', gelukkig maar.
Library thing
Een eigen bibcatalogus, met boeken die ik nog moet lezen, al gelezen heb of boeken waaraan ik (soms al te lang als ik de datum strikt zou bijhouden)aan het lezen ben. Kan wel interessant zijn omdat ik gezien mijn leeftijd :) alles niet meer kan bijhouden.
Zie de computer springt me bij en hij onthoudt het wel. Handig. Jammer genoeg niet van elk boek een cover beschikbaar waardoor het geheel weinig interessant oogt.
Mijn privécatalogus
